تبلیغات
هنر و ادبیات مانا

باکه‌م مه‌نووره

باکه‌م مه‌نووره

 

وێم په‌و وه‌رماتۆ ئاڵۆچنووره

لکنه‌م چه‌ماتۆ با نه‌گنووره...!


ده‌س منیه‌و بینه‌و دووری ڕۆخساریت

خه‌مێت خنیکنوو هه‌تا مرووره؟


سه‌رچۆپی عۆمرێ گره‌وای،هۆرنه‌پڕای...!

به دیدارێوه‌ت چڵاکنووره


وه‌رمه‌کام به‌روو په‌ی بانێ به‌رزی

بێجگه‌م تۆ گردی هه‌رچا وزووره


من ته‌نیا وه‌رمی شیرینم تۆنی

تا تۆ نه‌وینوو چێگه نیشووره


کۆڵانه کێتا که‌روو به ماوام

دانێ ئێحساسیم په‌ی تۆ مجووره


به شکم تۆ وینی دڵی خه‌م به‌رده م

به‌ریمۆ یانه،با که‌م مه‌نووره


برگردان در ادامه مطلب

تا در نمانم
خودم را به خوابهایت آویزان می کنم
 به چشمانت وصلم کن که نیفتم ..!
دست بر گلوی دوریت می فشارم
غمهایت را خفه می کنم تا آرام گردم
سماع عمری گریه و نرقصیدنم را
با دیدار تو از خواب بر می گیرم
خوابهایم را روی بامی بلند می برم
غیر از تو همه را به پایین پرت می کنم
تنها خواب شیرین من توای
تا تو را نبینم از اینجا بر نمی خیزم ( اینجا می نشینم )
کوچه یتان را ماوای خود می کنم
دانه ی احساس در آن می پاشم
تا شاید ببینی تو دل غمزده ام را
مرا به منزل خود ببری  تا اینگونه در نمانم



تاریخ ارسال : نهم آبان 92 01:41 ق.ظ | نویسنده : فرید عباسی

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.