تبلیغات
هنر و ادبیات مانا

شه یتان ...!

شه یتان

که‌ش بی وه دوو‌که‌ڵ  تاراش بیه‌ن تار

ڕوو مه‌تش سۆته‌ن که‌شی وه‌ش گۆزار

 ته‌وه‌نـــی  وشکــێ  مدرێنــێ   پاوه

نه‌پا‌یــێ  ڕه‌مای ،   نه باڵــــێ  به‌کار

یانه‌و  ژه‌ره‌ژا  ســۆ‌ت و   بی خــه‌ڵووز

ئاوارێ   کــه‌وتێ  بــێ باڵ و   باڵدار

نه‌رێ ســۆتێنێ و هیلیانــی چـۆڵێ

مــار و مــه‌ل  لـوا  جیا مه‌ن هــه‌وار

هێلــێ  مــریچــڵا  بیێنــێ  کــه‌باب

مــریچڵێ وه‌یلان  گێڵا   بــێ قه‌رار

نه‌چیرێ  پیــر و تـه‌مــه‌ن  ویــه‌رده

جــه تاشــێ  به‌رزۆ  که‌وته‌بێره  وار

بڵبڵــێ گــره‌و‌ێ په‌ی  هیلیانه‌کێش

به ده‌نگێ خه‌مین واچێ ئه‌ی هاوار....!

گــرد پێوه مــاچــا ســه‌یاذ  چکۆنی ؟

ڕه‌حمه‌تێ  په‌ی تۆ  ڕۆیێ سه‌د هه‌زار

تۆ  ته‌نیـــا  به‌شــوو  وێت  ور‌گیرینی

ئی شه‌یتانه کێن سۆچنۆ  کــۆسار ؟!


 برگردان تقریبی در ادامه

شیطان ..!
کوه پر از دود شد چادر ش سیاه شد
رخسارش سوخت آن کوه خوش گذار
سنگ خشک هنوز ایستاده است
نه پایی بهر فرار دارد نه پری بهر پرواز
لانه ی کبک های بیچاره زغال شد
پر دارو بی پر آواره گشنتد
بیدها سوختند و لانه ها بی ساکن  شدند
مارو مور رفتند و تنها ماند  هوار
تخم گنجشکها کباب گشتند
گنجشک ها اواره و بی تاب گشتند
گوزنی پیر و پا  پا به سن گذاشته
از سنگلاخی بلند بر زمین افتاده بود
بلبلی  شیون می کرد برای لانه اش
با صدایی حزین می گفت : ای هوار
همه باهم گفتند : سیاد کجایی
که رحمت بر تو باد روزی صد هزار
تو تنها سهم خود را بر می داشتی
این شیطان کیست که سراپا می سوزاند کوهسار را ..؟



تاریخ ارسال : بیست و چهارم شهریور 92 01:08 ب.ظ | نویسنده : فرید عباسی

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

تاریخ ارسال : بیست و هفتم شهریور 96 12:50 ق.ظ
Do you have a spam problem on this website; I also am a blogger, and I was curious
about your situation; we have created some nice practices and we are looking to
swap strategies with others, why not shoot me
an e-mail if interested.
تاریخ ارسال : چهاردهم مرداد 96 06:35 ق.ظ
It's very trouble-free to find out any topic on web as compared to books, as I found this post at this website.

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر